Aloil ♠ Iyochan View my profile

[Fanfic K] Merge our minds (Sarumi) Intro

posted on 23 Feb 2013 22:53 by capuchinoz in K-PROJECT directory Fiction
* Warning : ฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย ผู้ใดที่รับไม่ได้หรือไม่ชอบกด [x] ที่มุมขวาบนสุด
บนจอได้เลยค่ะ และเนื้อหามีการอ้างอิงถึงเนื้อเรื่องในอนิเมะจริงๆเล็กน้อย
เรื่องที่เขียนเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับ SS2 เลย
 
สารภาพว่านี่พึ่งเอามาลงครั้งแรกค่ะ (เขินจริง)
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 
Merge our minds 
 
 
Fushimi Saruhiko x Yata Misaki
 

INTRO

 

...บางสิ่งที่สูญเสียไปแล้ว...

...ไม่สามารถที่จะกลับมาได้เหมือนเดิม....

 

            หลังจากเหตุการณ์การสูญเสียครั้งใหญ่ ‘ สุโอ มิโคโตะ ‘ จากไป ทั้งความรู้สึก มิตรภาพ ความผูกพันนั้นเป็นความทรงจำของเหล่า Homra ที่ไม่สามารถที่จะหวนคืนกลับมาได้อีก แม้ว่าตราสัญลักษณ์ของ Homra นั้นจะจากไปพร้อมกับราชา ทว่าไม่ได้จากไปทุกอย่าง แม้จะไม่มีตราสีแดงที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา ก็ไม่ได้ทำให้ทุกคนใน Homra อ่อนแอลงเพราะว่ามันถูกฝังลึกอยู่ในจิตใจให้ยังคงเข้มแข็งอยู่ต่อไป

            “โอกาสหน้าเชิญใหม่ครับ”

            คุซานางิ เจ้าของบาร์ Homra ส่งแขกของเขาพร้อมยิ้มให้พลางเช็ดทำความสะอาดขวดไวน์ชั้นดี ที่นี่เป็นบาร์ที่เขาได้รับช่วงต่อจากพ่อ และได้ก่อตั้ง ‘ Homra ‘ พร้อมกับสุโอและโทสึกะ ตอนนี้มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงมีชีวิตอยู่ แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหงาหรือโดดเดี่ยว เพราะทุกคนใน Homra ยังคงแวะเวียนมาที่บาร์อยู่บ่อยๆ

            กริ๊งงง~ ....กริ๊งงงงง.... !!!

            เขาเกือบทำขวดไวน์ชั้นดีตกพื้นเมื่อเห็นโทรศัพท์ขึ้นโชว์เบอร์แฟนสาว เขากดรับอย่างใจเย็นแล้วทักทายตามปกติ

            “ว่าไง เซริจัง ?..... หืม ? .....ไม่นี่ครับ .....ครับ ....เข้าใจแล้วครับ .....”

            เป็นบทสนทนาสั้นๆแต่เข้าใจทุกอย่าง เขาถอนหายใจแล้วเก็บโทรศัพท์หันไปเช็ดขวดไวน์ต่อ วันนี้ก็ยังเป็นวันที่ยังวุ่นวายเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน หลังจากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเดินลงจากบันได จะไปใครได้ที่รักที่นี่เหมือนบ้านนอกจาก ‘ ยาตะการะสุ ‘ ฉายาอีกาแห่ง Homra

            “นอนหลับสบายไหมล่ะ ยาตะจัง ? ดูช่วงนี้อารมณ์ไม่ดีเลยนะ ไม่เอาสเก็ตบอร์ดออกไปเล่นข้างนอกล่ะ อากาศข้างนอกสดชื่นออกนะ”

            “ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ คุซานางิซัง!”

            ‘ ยาตะ มิซากิ ‘ เกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งของการที่สูญเสียราชาที่เขารักและเคารพมากที่สุด ทำให้อารมณ์ไม่ค่อยจะอยู่กับที่เท่าไหร่ เขาเป็นคนหนึ่งที่อยู่ใน Homra นานที่สุดและผูกพันกับ สุโอ มิโคโตะ มาก ทำให้เหตุการณ์ในครั้งนั้นมันยากที่จะทำใจ

            “มิซากิไม่ได้ออกไปข้างนอกนานแล้วนะ เป็นไรเปล่า ?”

            เด็กสาวผมสีขาว ชุดโลลิต้าสีแดง นั่งอยู่ที่โซฟาอีกฝั่งหนึ่ง ‘ คุชินา แอนนา ‘ เด็กสาวที่อยู่ที่นี่มานานพอๆกับยาตะ มิซากิเอ่ยถามด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

            “อ๋อ ลืมไปว่ายาตะจังแก่แล้ว ก็อายุ 19 แล้วนี่เนอะ”

            “ไม่เป็นไรหรอกแอนนา ส่วนคุซานางิซังน่ะ พูดแบบนี้อีกต่อไประวังจะเถอะ สักวันแฟนจะบอกเลิกเอาโดยที่ไม่รู้ตัว”

            “ฮะๆ ยาตะจังโมโหเป็นเด็กไปได้ ได้ข่าวว่ายาตะจังยังไม่มีแฟนเลยนี่ ฉันว่าเธอควรจะหาอะไรที่ทำให้สบายใจบ้างนะ” คุซานางิหัวเราะต่อ

            “งั้นหรอ... ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”

            “ตอนนี้ทุกคนก็กลับมาดำเนินชีวิตเป็นปกติหมดแล้วนะ มีแต่ยาตะจัง....”

            “ขอออกไปข้างนอกก่อนนะครับ คุซานางิซัง บาย แอนนา !!”

            ยาตะส่งยิ้มให้คุซานางิกับแอนนาก่อนจะรีบสาวเท้าเปิดประตูออกไปข้างนอก พร้อมกับสเก็ตบอร์ดคู่ใจของเขา ทำให้คนที่เป็นเจ้าของบาร์ได้แต่ยืนงง ช่างเป็นคนที่อารมณ์แปรปรวนเหมือนสาวน้อยเสียจริง

            “ตอนแรกยังบอกว่าไม่ใช่เด็ก แต่สุดท้ายก็ออกไปข้างนอกอยู่ดี”

            เขาพึมพัมมองคนที่ออกไปข้างนอก เช็ดขวดไวน์ต่อเหมือนกับเป็นงานอดิเรก แต่แววตาแอนนากลับตกลงอย่างเห็นได้ชัดเจน

            “เป็นอะไรหรอ แอนนา?” คุซานางิถาม

            “....”

            “คงเกี่ยวกับยาตะจังสินะ...” เขาเดินมาลูบหัวแอนนาอย่างอ่อนโยน

            “เขาเปลี่ยนไป...”

            “แอนนาอย่าพึ่งคิดมากเลย ไม่แน่หรอก ยาตะจังอาจจะยังทำใจไม่ได้ก็ได้ ก็เขาออกจะรักมิโคโตะขนาดนั้นนี่ เจอแบบนี้คงทำใจยากอยู่”

            “มิซากิเข้มแข็งพอ มิซากิทำใจได้แล้ว แต่ .....ซารุฮิโกะ”

            “หืม ?”

            แอนนาเงียบไปสักพัก เธอมองไปที่หน้าต่างข้างนอกที่ว่างเปล่า คุซานางิมองตามไป แม้จะเห็นเพียงแค่แว่บเดียว เพราะเจ้าตัวพร้อมที่จะขี่สเก็ตบอร์ดเต็มที่แล้ว แต่เขาก็ได้เห็นว่ายาตะต้องมีเรื่องไม่สบายใจแน่

            “นั่นสินะ” คุซานางิสบถออกมาเบาๆ

            ........

            บรรยากาศที่อึมครึม ชายคนหนึ่งกำลังยืนมองหลุมศพของผู้ที่เคยเป็นอดีตราชา เขาได้แต่เงียบไม่พูดอะไร แม้เรื่องจะผ่านมาหลายวันแล้วก็ตาม ‘ ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ ‘ ไม่ได้รู้สึกเกลียดในตัว สุโอ มิโคโตะ ดังนั้นการจากไปของราชาในครั้งนี้ก็กระทบต่อจิตใจของเขาเช่นกัน เพียงแต่เขาแค่รู้สึกเกลียดที่ชายคนนี้ทำให้เขา ‘ สูญเสียบางอย่างไป ‘ ก็เท่านั้น

            “.....หึ”

            เขายังคงมองโดยไร้คำพูดใดๆเป็นเวลานานกว่าจะหันหลังเดินจากไปอย่างเงียบๆ มันเป็นความทรงจำที่เขาจะจดจำมันไม่มีวันลืม เขายังจดจำมันได้ดีทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเรื่องที่เขาออกจากHomra ไปเข้าร่วม Scepter 4 และหลังจากนั้นก็ได้รับคำว่า ‘ คนทรยศ ‘ จากยาตะ มิซากิ

            “....น่าเบื่อ”

            ตอนนี้ถึงแม้จะไม่มีตราสัญลักษณ์ของ Homra แต่เขายังมีแผลเป็นที่ไหปลาร้า ที่เดียวกับยาตะ เขาเกาแผลที่จุดๆเดิมซ้ำไปซ้ำมาแต่ยังแฝงความหมายหลายๆอย่างอยู่ สำหรับเขาบนโลกในบี้มันน่าเบื่อมาก เขามีสิ่งที่เกลียดมากกว่าที่จะนับ มีเพียงสิ่งๆเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เขารู้สึกว่ามีค่า

            “ไม่คิดเลยนะว่าจะมาที่นี่เหมือนกัน มิ~ซา~กิ” ฟุชิมิเอ่ยทักอีกคน

            “ไม่ต้องมาเรียกชื่อต้น ! ฉันต้องเป็นฝ่ายถามแกมากกว่า ว่าทำไมแกมาอยู่ที่นี่”

            ยาตะมองค้อนใส่ฟุชิมิ ยิ่งเห็นฝ่ายตรงข้ามเรียกชื่อต้นแล้วจะรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที น้ำเสียงที่ยียวนชวนน่ารำคาญแบบนั้นยิ่งทำให้เขาฉุนเข้าไปใหญ่ แต่กลับได้ใจอีกฝ่ายไปเต็มๆ ฟุชิมิยิ้มร่า ความน่าเบื่อที่เคยพูดไปไม่นานปลิดทิ้งหายไปทันที ตอนนี้เหมือนมีเรื่องสนุกๆให้เขาทำอีกเยอะ !

            “อะไรกัน มิซากิ ฉันจะมาที่นี่ก็เป็นเรื่องของฉันไม่ใช่หรอ ? ถามอะไรแปลกๆ”

            “มันน่าสงสัยมากกว่าที่คนอย่างแก จะมาที่นี่ทั้งๆที่แกก็ทรยศมิโคโตซัง ตกลงแกต้องการอะไรกันแน่ ซารุ ? เหอะ อย่างแกเคยเห็น มิโคโตะซังเป็นราชาด้วยหรอ”

            ร่างเล็กไม่สนใจรีบสาวเท้าเดินออกห่างไปโดยไว แต่กลับต้องชะงักหยุดเมื่ออีกฝ่ายเอาดาบมาขวางไว้ ฟุชิมิหัวเราะอีกครั้งเริ่มรู้สึกสนุกกับการกระทำของตัวเอง

            “หลีกไป !!!! ”

            “อ๋อ ลืมไป อย่างนายก็ไม่ได้สนใจอะไรฉันอยู่แล้วนี่ มิซากิ จะสู้กับฉันหรือว่าจะยอมแพ้ตรงนี้ล่ะ ?”

            “ซารุ !! แก !!!!!!!!!”

            ไม้เบสบอลประจำตัวยาตะจังฟาดใส่ฟุชิมิอย่างเต็มแรงแต่ฟุชิมิเอาดาบกั้นเอาไว้อย่างง่ายดาย โดยที่ไม่สะทกสะท้านอะไร เขาสะบัดดาบออกอย่างแรงจนทำให้ร่างเล็กต้องผละออกโดยทันที

            “พอไม่มีพลังก็เท่านั้นสินะ เฮ้อ แย่จริงๆ” ฟุชิมิยิ้มเยาะเย้ย

            “ฉันจะไปหามิโคโตะซัง ถอยไป”

            “สู้ไม่สนุกเลย เฮ้อ นายนี่เป็นคนยังไงกันนะ” ฟุชิมิถอนหายใจอีกรอบ

            “อะไรของแกวะ ! ถ้าแกคิดจะสู้อย่างเดียวล่ะก็ ฆ่าฉันตรงนี้เลยสิ ฆ่าตรงนี้เลย ! อยากทำไรก็ทำ เรื่องของแก ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว แกอยากจะทำอะไรก็ตามใจ !!!”

            “.....มิซากิ นายน่ะบ้าไปแล้วรึไง ?”

            “บ้าอะไร งั้นแกก็บอกมาสิว่าแกต้องการอะไรกันแน่ ?”

            ฟุชิมิชักดาบเก็บเข้าฝักเหมือนเดิมเป็นการยุติการต่อสู้ ยาตะได้แต่ยืนงงท่าทีของฝ่ายตรงข้าม ตกลงมันยังไงกันแน่ ? ฟุชิมิเงียบมองยาตะด้วยสายตาเปลี่ยนไป

 

“ถามว่าฉันต้องการอะไรงั้นหรอ มิซากิ? ลองถามตัวเองก่อนสิ”

 

 

.....มันหนีความจริงไม่ได้อยู่แล้ว มิซากิ....

....ต่อให้หนีให้ไกลแค่ไหน มันก็ยังคงเป็นเงาตามตัว !!....

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

พึ่งเอามาลงครั้งแรกเลยค่ะ กร้ากก กะจะลงอีกที่คือ Dek-d แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
ฮาา เป็นไงบ้างคะ ?

ปล. ท่านผู้อ่านอย่าพึ่งดราม่าตามนะครับ เพราะนี่เป็นเพียงแค่ ' Intro ' ยังไม่ได้ ' เข้าเรื่องจริงๆ
(ผู้เขียนมันเขียนดราม่าตลอดทางไม่ได้ครับ แอบคอนเฟิร์มเบาๆว่ามันจะมีขำๆ มีความสุข ทุกหลากหลายแนวอารมณ์ครบถ้วนแน่นอน !!!)

ใจจริงไม่ได้อยากเขียนกระทบถึงสุโอเลยค่ะ รักคิงมาก แต่ว่าเพื่อให้ยาตะจังไร้พลัง จำเป็นต้องทำ ฮืออ ; w ;


ตอนหน้าเริ่มเป็นตอนที่ 1 แล้วค่ะ แฮ่กๆ

สปอยตอนหน้าค่ะ !!!!

 

“ยาตะจัง ยาตะจัง !! เป็นไงบ้างน่ะ” คุซานางิ อิสึโมะ ดีใจแทบเป็นบ้าเขาถลากอดยาตะแน่น อีกทั้งยังมีแอนนาที่ยังอยู่ข้างๆอีกด้วย เธอกุมมือยาตะไว้พร้อมกับยิ้มบางๆให้ ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

            “.... เธอโลเลอะไรอยู่หรือเปล่า ฟุชิมิคุง ?”  เขาพูดเสียงเรียบ

 

 

- - - - - - - - - - - - - - -  เหวิ่นก่อนจากค่ะ

อันนี้ภาพวาดช่วงวาเลนไทน์ แอบเขิน ลืมเขียน 's ตรง Valentine แง้ง *ตบตีตัวเอง*

 

กับอีกเกมที่กำลังติดอยู่เลยตอนนี้ 5555555555555555555+
Devil pet shop มีระหว่างนางมารกับนางฟ้า ดันปิ๊งนางมารค่ะ

 

 

ขอจบการเหวิ่นเพียงเท่านี้
เจอกันตอนหน้าค่ะ !!!

 

  • ทำไมหัวชอบมาแล่นตอนจะใกล้สอบนะ *เสียใจ
  • จะพยายามรีบมาอัพค่ะ สู้ !!!
  • ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ♥

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ๊าาา~ สนุกดีนะคะ! 
เดาเรื่องบ่ออกเลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆ
ซารุนายต้องการอะไรจากยาตะจังกาน~แน่ นะหา!
สู้ๆน้าา
ปอ.ลิง วาดรูปสวยดีง่ะ  >_____< 

#4 By WAN-NEON96 on 2013-02-26 18:23

รอลงเด็กดีค่ะ555สนุกมากเลย//ภาพสวยมากค่ะะ>w<

#3 By TooN_SabA (103.7.57.18|182.52.1.166) on 2013-02-25 00:06

กรี้ดดดน่ารักมากกอ่าา รอตอนต่อไป!!! เจ้าลิงจะตอบว่าไรน้าาา รอตอนต่อไป!!

#2 By k-myst on 2013-02-24 08:03

จบแล้วนะจ๊าาาา อิโยะจางง /มาอย่างรวดเร็ว /โฮ๊ะๆๆๆๆ ยังไงก็ติดชื่อนี้อยู่ดีค่ะ หัวเราะ
รออ่านตอนต่อไปนะคะ ว่าจะเป็นจั๋งใด 
อรั๊ยยยยยย

#1 By ki-chikirin on 2013-02-23 23:41

ไม่อยู่ 6 วันนะคะ ' v ' ....